CÜZ : 12 - SAYFA : 225 - SÛRE : 11 - HÛD : 20 - 28
20. Işte bunlar, yeryüzünde Allah’ı âciz bı-rakamazlar, koyduğu kanunların dışına çıkarak, yakayı kurtaramazlar. Onların Allah’ın dışında, kulları durumundakilerden yardım isteyecekleri dostları, koruyucuları da yoktur. Onların cezası katlandıkça katlanır. Onlar hakkı işitmeye tahammül edemiyorlar. Zaten hakikati görmüyorlar, anlamıyorlar.
21. Onlar kendilerini, birbirlerini hüsrana uğ-
ratanlardır. Uydurmakta oldukları şeyler de, bir
fayda sağlamamış, kendilerini terkedip kaybol-muştur.
22. Onlar, kesinlikle onlar âhirette, ebedî yurtta en çok hüsrana uğrayacak olanlardır.
23. Iman ederek, hâlis niyet ve amaçlarla, Is-lâm esaslarını, Islâmî düzeni hayata geçirenler, iş barışı içinde bilinçli, planlı, mükemmel, meş-rû, faydalı, verimli çalışarak nimetin-ürünün bollaşmasını sağlayanlar, yerinde, haklı çıkışlar yaparak, düzelmeye, iyiliğe, iyileştirmeye ön ayak olanlar, cârî-kalıcı hayırlar-sâlih ameller işleyenler Rablerine kemâl-i edeple gönülden boyun eğenler, işte onlar cennet ehlidirler. On-lar orada ebedî yaşayacaklar.
24. Bu iki zümrenin, kâfirlerle mü’minlerin farkı, kör ve sağır olan kimseyle, gören ve du-yan kimsenin farkı gibidir. Bunlar, bu misalde-kiler, hiç birbirine eşit olabilirler mi? Hâlâ ibret alıp düşünmeyecek misiniz?
* 25. Nûh’u kavmine özgürce sorumluluklarını yerine getirmek üzere Rasül olarak gönderdik.
“- Ben size gönderilmiş, sorumluluk, hesap ve cezanın varlığını açıklayan apaçık bir uyarı-cıyım” dedi.
26. “- Yalnızca Allah’ı ilâh tanıyın, candan müslümanlar olarak Allah’ın hükmüne teslim olun, saygıyla Allah’a kulluk ve ibadet edin. Yalnız Allah’ın şeriatına bağlanın, Allah’a bo-yun eğin. Ben, sizin adınıza, can yakıp inleten müthiş bir azaptan korkuyorum” dedi.
27. Kavminden ileri gelen, kulluk sözleşme-sindeki ortak taahhütlerini, Allah’a iman, kul-luk ve sorumluluk bilincini şuur altına iterek örtbas edip inkârda ısrar eden, küfre saplanan kodamanlar:
“- Biz seni, sadece bizden biri gibi düşünü-yoruz. Ilk bakışta, yalnızca bizim ayak takımı-mızın, rezillerimizin sana tâbi olduğunu görüyoruz. Sizin bize herhangi bir üstünlüğünüzü de bilmiyoruz. Aksine sizin yalancı olduğunuzu düşünüyoruz” dediler.
28. Nuh:
“- Ey kavmim, eğer ben Rabbimden gelen apaçık hak bir delile, kitap ve şeriata dayanarak görevimi yapıyorsam, O bana, kendi katından bir rahmet vermiş, size de, bunu görecek göz nasip olmamışsa, buna ne diyeceksiniz? Siz bunu hoş karşılamazken, biz sizi onu kabule mi zorlayalım?” dedi.