CÜZ : 23 - SAYFA : 458 - SÛRE : 38 - SÂD : 62 - 83
62. Inkâr edenler:
“- Nasıl olur? Kendilerini dünyada iken kötülerden saydığımız kimseleri burda niçin görmüyoruz?” derler.
63. “- Alay konusu yaptıklarımız onlar değil miydi? Yoksa buralarda onları gözden mi kaçırdık?”
64. Işte bu, cehennem ehlinin tartışması bir gerçektir.
* 65. Rasûlüm:
“- Ben sadece sorumluluk, hesap ve cezayı hatır-latan bir uyarıcıyım. Hak ilâh, tek ve gücüne karşı konulmayan, kahhar olan Allah’tır” de.
66. “- Göklerin, yerin ve ikisinin arasındaki var-lıkların ve imkânların yaratıcısı, düzeninin hâkimi Rabbinden, kudret sahibi ve hükümran olan, kâinatı koruma altına alan, daima bağışlayan Allah’tan başka tanrı yoktur” de.
67. “- Bu Kur’ân, önemli haberleri içeren büyük bir kitaptır” de.
68. “- Siz onun tebliğine, ilkelerinin yaşanmasına engel tedbirler alarak yüz çeviriyorsunuz.”
69. “- Onlar orada tartışırlarken, benim yüce meclis, Allah’ın melekleri topladığı meclis hakkında hiçbir bilgim yoktu.”
70. “- Ben ancak, sorumluluk, hesap ve cezanın varlığını açıklayan apaçık bir uyarıcı olduğum için bana vahiy geliyor.”
71. Rabbin meleklere:
“- Ben çamurdan bir insan yaratacağım” demişti.
72. Onu yaratılış amacına uygun olarak şekillen-dirdiğim, rahmetimle varettiğim, düzenin bir bölümü olan ruhumdan nûrânî dalgalar halinde onun bütün hücrelerine ruh yayarak hayat verdiğim, onu bilinçlendirdiğim zaman:
“- Derhal secdeye kapanarak ona saygı gösterin” dedim.
73. Bütün melekler, hepsi secde ederek saygı gösterdiler.
74. Yalnız Iblis secde etmedi, saygı göstermedi. Büyüklük taslayıp serkeşlik etti ve kulluk sözleşmesindeki ortak taahhütlerini, Allah’a iman, kulluk ve sorumluluk bilincini şuur altına iterek örtbas edip inkârda ısrar eden kâfirlerden oldu.
75. Allah:
“- Ey İblis, iki elimle, bizzat, kudretimle, itibar ederek yarattığıma secde ederek saygı göstermene mâni olan nedir? Gururuna mı yediremedin, yoksa sen yüksek makam sahiplerinden biri misin?” dedi.
76. Iblis:
“- Ben ondan daha hayırlıyım. Beni ateşten ya-rattın. Onu da çamurdan yarattın” dedi.
77. Allah:
“- Hemen çık oradan. Sen kovuldun” buyurdu.
78. “- Elbette lânetim, herkesin vahyedilen dininin, şeriatın, İslâmî sorumluluğun hesabını vereceği, yalnız ilâhi mevzûatın yürürlükte olacağı mükâfat ve ceza gününe kadar senin üzerinedir.”
79. Iblis:
“- Rabbim, insanların diriltilecekleri güne kadar, bana mühlet ver” dedi.
80. “- Sen mühlet verilenlerdensin” buyurdu.
81. “- Belirlenmiş vaktin günü gelinceye kadar sana mühlet verildi.”
82. Iblis:
“- Senin kudret ve hükümranlığına yemin olsun ki, onların hepsinin hak yoldan uzaklaşmasına, helâki, hıyaneti tercihlerine imkân sağlayacağım” dedi.
83. “- Içlerinden samimi kullarını saptıramam” dedi.
.