CÜZ : 3 - SAYFA : 60 - SÛRE : 3 - ÂL-i İMRÂN : 71 - 77
71. Ey geçmiş kitapları sahiplenenler,
niçin gerekçeli, hikmete dayalı gelen hak kitaba
bâtılı karıştırıyor, hakkı bâtıla âlet ediyor,
bile bile hakikati, Muhammed’in hak Peygamber
olduğu gerçeğini, ilâhî hükümleri gizliyorsunuz?
* 72. Ehlikitap'tan bir grup:
“- İman edenlere indirilene, Kur’ân’a,
günün başlangıcında sözde iman edin,
günün sonunda da inkâr edin.
Belki onlar da dinlerinden dönerler” dediler.
73. “- Sizin dininize, medeniyetinize tâbi olandan
başkasına güvenmeyin, boyun eğmeyin” dediler.
Sen de:
“- Tek doğru ve hak din, Allah’tan gelen,
Allah’ın hidayet rehberiyle ögrettiği dindir.
Ey Ehlikitap, size verilenin benzeri
herhangi bir kimseye, Muhammed’e veriliyor
diye mi karşı çıkıyorsunuz, yahut müslümanlar
Rabbinizin huzurunda size karşı deliller
getirecek diye mi böyle davranıyorsunuz?” de.
Yine sen:
“- Lütuf ve ihsan Allah’ın elindedir,
O’nun kudretindedir. O lütfunu, sünnetine,
düzeninin yasalarına uygun olarak, iradesinin
tecellisine tâbi, akıllı ve sorumlu kimselere verir” de.
74. Allah rahmetini, peygamberliği ve lütfunu,
sünnetine, düzeninin yasalarına uygun olarak,
iradesinin tecellisine tâbi, akıllı ve
sorumlu kimselere verir, tahsis eder.
Allah büyük lütuf ve ihsan sahibidir.
75. Ehlikitap'tan öyleleri vardır ki, onlara
yüklerle altın ve gümüşü emanet bıraksan,
onu sana noksansız iade ederler.
Yine onların öyleleri vardır ki,
ona bir dinar emanet bıraksan tepesine dikilip
ısrarla istemedikçe onu sana iâde etmez.
Bu da, onların:
“- Ümmîlere, Mekke ve civarındaki
belli kabilelere, okuyup yazması olmayan,
hesap bilmeyenlere karşı yaptıklarımızdan
bize vebal yoktur demeleri sebebiyledir.
Onlar bile bile Allah adına yalan uyduruyorlar.
76. Kesinlikle vebale giriyorlar
ve yalan uyduruyorlar. Kimler taahhüdünü,
sözünü yerine getirir, Allah’a sığınıp,
emirlerine yapışarak, günahlardan arınıp,
azaptan korunurlar, takvâ esaslarını benimserlerse,
bilsinler ki, Allah kendisine sığınıp,
emirlerine yapışarak günahlardan arınıp
azaptan korunanları, kulluk ve sorumluluk şuuruyla,
haklarına ve özgürlüklerine sahip çıkarak
şahsiyetli davranan, dinî ve sosyal
görevlerinin bilincinde olan takvâya dayalı
düzeni benimseyen mü’minleri sever.
77. Allah’a verdikleri taahhütlerini
ve yeminlerini, servet, makam, mevki gibi
geçici dünya menfaatlerine, birkaç pula değişenlerin,
işte onların âhirette, ebedî yurtta nasipleri yoktur.
Kıyamet günü Allah onlarla konuşmayacak,
onların yüzüne de bakmayacaktır,
onları günahlarından arındırmayacak,
vicdanlarını temizlemeyecektir.
Onlara can yakıp inleten müthiş bir azap vardır.