CÜZ : 9 - SAYFA : 167 - SÛRE : 7 - A'RÂF : 131 - 137
131. Kendilerine bir iyilik, bolluk gelince:
“- Bu bizim hakkımızdır” dediler. Başlarına bir kötülük gelince de, bunu Mûsâ ile beraberindekilerin uğursuzluğundan saydılar. Şunu unutmayın, onların uğurlu ve uğursuz saydıklarının, hayır ve şerden paylarının, rızıklarının kendi iradî tercihleri sonucu olacağı Allah katında yazılıdır. Fakat onların çoğu bunu bilmezler.
132. Onlar:
“- Bizi büyüleyerek aklımızı etki altına al-mak için ne tür bir mûcize getirirsen getir, biz sana itimat edecek, peygamberliğini tasdik edecek değiliz” dediler.
133. Biz de kudretimizin ayrı ayrı alâmetleri, mûcizeleri olmak üzere, başlarına tûfanlar, çe-kirgeler, haşereler, kurbağalar ve kan âfetleri musallat ettik. Yine de büyüklük taslamayı, ser-
keşliği, zorbalığı, diktatörlüğü terketmediler. Is-lâm’a planlı cephe alarak, müslümanlığı, müslüman nesilleri yozlaştırma, yok etme suçu işleyen, güç ve iktidar sahibi âsi, suçlu ve günahkâr bir kavim olmaya devam ettiler.
134. Azap üzerlerine çökünce:
“- Ey Mûsâ, sana verdiği söz hürmetine, bi-
zim için Rabbine dua et. Eğer bizden azâbı kal-
dırırsan, kesinlikle sana itimat edeceğiz ve Isrâi-
loğulları’nı, temel hak ve hürriyetlerinin kısıtlan-masına son vererek seninle göndereceğiz” dediler.
135. Biz, erişecekleri bir vakte, denizde bo-ğulmalarına kadar, bir müddet, onlardan azâbı kaldırınca, derhal yeminlerini bozdular.
136. Biz de onlara lâyık oldukları cezayı verdik. Âyetlerimizi yalanlamaları ve onları görmezlikten gelmeleri sebebiyle onları denizde boğduk.
137. Temel hak ve hürriyetleri kısıtlanmış, baskıcı, zâlim idareler tarafından kahır altında ezilmekte olan kavmi, yeryüzünün, bereketle donattığımız doğularına ve batılarına mirasçı kıldık. Rabbinin Isrâiloğulları’na verdiği o güzel sözü, va’di, sabırla mücadeleye devam etmeleri sebebiyle gerçekleşti. Firavun’un ve kavminin yapageldikleri mâmur yerleri, fabrikaları ve sa-nat eserlerini, yükselttikleri köşkleri ve diktikleri bahçeleri yerle bir ettik.